Generosissimo ac Nobilissimo Fabiano Plemięcki, quem natura et omnem laudis atque nominis et nobilitatem magnum atque excelsum poduxit, voluntas exercuit. Fortuna servavit suam prosapiam ducenti ab his, quos justiciae in primis ac fortitudinis laude claruisse liquet. Viro spectatae virtutis, inter prudentes expertissimo, inter expertos cordatissimo , inter cordatos sedatissimo, inter sedatos generosissimo, in actionibus circumspecto, verbis moderato, fama celeberrimo, vita integerrimo. Fidei et catholicae religionis propugnatori acerrimo. Templorum fundatori cultorique tam religiosissimo, quam diligentissimo, in amicos fidelissimo, in ecteros candidissimo. Postquam naturae necessitati cessit, ut caelitus ex hac volubili statione ad aeternam vocatus. Die 13 Januarii. Illustris et Magnificus Dominus Nicolaus Rafael a Stamberg Kostka, una cum constorte sua Zoffia a Plemięty, ille obsequio, illa recto radio sanguinis constricti, non sine magno maerore, digno praeconio abeuntem prosequentes iudice amore posuere. Anno Domini 1622.

Najhojniejszemu i najszlachetniejszemu Fabianowi Plemięckiemu, któremu natura i wszelka chwała, imię i szlachetność przyniosły wielkie i wysokie, sprawował swą wolę. Fortuna zachowała swój rodowód dla dwustu tych, co do których jasne jest, że najpierw wyróżnił się pochwałą sprawiedliwości i męstwa. Człowiek o wybitnych cnotach, najbardziej doświadczony wśród mądrych, najodważniejszy wśród doświadczonych, najspokojniejszy wśród spokojnych, najhojniejszy wśród spokojnych, ostrożny w swoich czynach, umiarkowany w słowach, najsłynniejszy w reputacji i najbardziej prawy w życiu. Najzagorzalszy orędownik wiary i religii katolickiej. Założycielowi i czcicielowi świątyń, zarówno najbardziej religijnemu, jak i pracowitemu, najwierniejszemu swoim przyjaciołom, najbardziej szczerym wobec innych. Po tym jak poddał się konieczności natury, gdy niebiosa wzywały z tej stacji do wieczności. 13 stycznia. Znamienity i Wspaniały Pan Mikołaj Rafael ze Stamberg Kostki wraz ze swoją małżonką Zofią z Plemięt, usłuchał, ona związana właściwym promykiem krwi, nie bez wielkiego smutku, z godnym ogłoszeniem rozkochania kolejnych sędziów. W roku 1622