Ulpianus libro 32 ad edictum pr. Emptori duplam promitti a venditore oportet, nisi aliud convenit: non tamen ut satisdetur, nisi si specialiter id actum proponatur, sed ut repromittatur. 1. Quod autem diximus duplam promitti oportere, sic erit accipiendum, ut non ex omni re id accipiamus, sed de his rebus, quae pretiosiores essent, si margarita forte aut ornamenta pretiosa vel vestis serica vel quid aliud non contemptibile veneat. Per edictum autem curulium etiam de servo cavere venditor iubetur. 2. Si simplam pro dupla per errorem stipulatus sit emptor, re evicta consecuturum eum ex empto Neratius ait, quanto minus stipulatus sit, si modo omnia facit emptor, quae in stipulatione continentur: quod si non fecit, ex empto id tantum consecuturum, ut ei promittatur quod minus in stipulationem superiorem deductum est.

Ulpiana księga 32 do edyktu pr. Kupujący musi zostać dwukrotnie przyrzeczony przez sprzedającego, chyba że uzgodniono inaczej: jednakże nie do spełnienia, chyba że taki akt zostanie specjalnie zaproponowany, ale do ponownego przyrzeczenia. 1. To, co powiedzieliśmy, jest konieczne do podwójnej obietnicy, należy to rozumieć w ten sposób, abyśmy nie brali tego od wszystkiego, ale od tych rzeczy, które byłyby cenniejsze, gdyby przypadkiem sprzedano perłę lub kosztowną biżuterię, jedwabną odzież lub cokolwiek innego nie do pogardzenia. Edykt kuruły nakazuje sprzedającemu także wystrzegać się niewolników. 2. Jeżeli kupujący przez zwykłą pomyłkę zastrzegł sobie podwójną kwotę, Neratius powiada, że ​​uzyska z zakupu przez to, że został eksmitowany, o ile mniej jest zastrzeżony, jeśli tylko kupujący zrobi wszystko, co jest zawarte w zastrzeżeniu: natomiast jeśli tego nie uczynił, z zakupu uzyska tylko tyle, że przyobiecano mu to, co zostało zmniejszone w powyższym zastrzeżeniu.