Scopas linguam Latinam bene scit et viam incolarum Italiae cognoscere cupit. Itaque cum filia sua diu navigat et ad oras Apuliae venit. Advenae primum in villa rustica habitant, ubi vitam agricolam spectant. Agricolae saepe laborant, sed vitam laetam agunt, quia terra Apuliae fecunda est atque in silvis multae beluae vivunt. Scopas cum filia cotidie ambulat, varias herbas legit eique vita rustica placet. Diu in Apulia manere cupiunt, tamen villam relinquere et Romam properare debent, ubi amica Scopam exspectat. Roma magna et pulchra advenas delectat. Romam poeta describit: vitam urbanam, magnam incolarum copiam, insulas altas atque villas opulentas, statuas et aras dearum coronis ornatas. Denique Scopas et eius filia Romam relinquunt et in Siciliam veniunt, ubi Syracusas visitant. Diu in eorum memoria manet puchra Italia

Scopas zna dobrze język łaciński i chce poznać drogę ludu włoskiego. I tak przez długi czas żeglował ze swoją córką i dotarł do brzegów Apulii. Imigranci najpierw mieszkają w wiejskiej wiosce, gdzie obserwują życie rolnika. Rolnicy często ciężko pracują, ale prowadzą szczęśliwe życie, ponieważ ziemia Apulii jest żyzna, a w lasach żyje wiele zwierząt. Codziennie chodzi z córką na miotłach, zbiera różne zioła i lubi wiejskie życie. Chcą zostać w Apulii na dłużej, jednak muszą opuścić kraj i spieszyć się do Rzymu, gdzie czeka ich przyjaciel Scopa. Rzym, wielki i piękny, zachwyca gości. Poeta opisuje Rzym: życie miejskie, dużą liczbę mieszkańców, wysokie wyspy i bogate wioski, posągi i ołtarze ozdobione koronami bogiń. Wreszcie Skopas i jego córka opuszczają Rzym i przybywają na Sycylię, gdzie odwiedzają Syrakuzy. Puchar Włoch na długo pozostaje w ich pamięci