par. 3. Clerici minores qui propria auctoritate sine legitima causa habitum ecclesiasticum et tonsuram dimiserint, nec, ab Ordinario moniti, sese intra mensem emendaverint, ipso iure e statu clericali decidunt. Can. 137. A fideiubendo, etiam de bonis propriis, clericus prohibetur, inconsulto loci Ordinario. Can. 138. Clerici ab iis omnibus quae statum suum dedecent, prorsus abstineant: indecoras artes ne exerceant; aleatoriis ludis, pecunia exposita, ne vacent; arma ne gestent, nisi quando iusta timendi causa subsit; venationi ne indulgeant, clamorosant antem nunquam exerceant; tabernas aliaque similia loca sine necessitate aut alia iusta causa ab Ordinario loci probata ne ingrediantur. Can. l39. par. 1. Ea etiam quae, licet non indecora a clericali tamen statu aliena sunt, vitent. par. 2. Sine apostolico indulto medicinam vel chirurgiam ne exerceant; tabelliones seu publicos notarios nisi in Curia ecclesiastica, ne agant; officia publica, quae exercitium laicalis iurisdictionis vel administrationis secumferunt, ne assumant. par. 3. Sine licentia sui Ordinarii ne ineant gestiones bonorum ad laicos pertinentium aut officia saecularia quae secumferant onus reddendarum rationum; procuratoris aut advocati munus ne exerceant, nisi in tribunali ecclesiastico, aut in civili quando agitur de causa propria aut suae ecclesiae; in laicali iudicio criminali, gravem personalem poenam prosequente, nullam partem habeant, ne testimonium quidem sine necessitate ferentes. par. 4. Senatorum aut oratorum legibus ferendis quos deputatos vocant munus ne sollicitent neve acceptent sine licentia Sanctae Sedis in locis ubi pontificia prohibitio intercesserit; idem ne attentent aliis in locis sine licentia tum sui Ordinarii, tum Ordinarii loci in quo electio facienda est.

dopasowanie 3. Duchowni mniejsi, którzy z własnej inicjatywy, bez uzasadnionej przyczyny, porzucili habit kościelny i obrzezanie, ani po otrzymaniu ostrzeżenia od ordynariusza nie zmienili się w ciągu miesiąca, automatycznie spadają ze stanu duchownego. Móc. 137. Zabrania się duchownemu ręczyć nawet za własne dobra bez konsultacji z ordynariuszem miejsca. Móc. 138. Duchowni powinni całkowicie powstrzymywać się od wszystkiego, co hańbi ich stanowisko: nie powinni uprawiać nieprzyzwoitych sztuk; że nie powinni wydawać pieniędzy na gry losowe; niech nie noszą broni, chyba że istnieje uzasadniony powód do strachu; że nie powinni oddawać się polowaniu; do sklepów i innych podobnych miejsc nie należy wchodzić bez konieczności lub z innej uzasadnionej przyczyny zatwierdzonej przez ordynariusza miejsca. Móc. l39. zapałka 1. Nawet tych rzeczy, które choć nie są niestosowne, są obce stanowi duchownemu, należy unikać. zapałka 2. Bez dyspensy apostolskiej nie wolno im wykonywać zawodu lekarza ani chirurga; nie występować jako posłańcy lub notariusze, chyba że przed sądem kościelnym; nie mogą przyjmować urzędów publicznych, które pociągają za sobą sprawowanie świeckiej jurysdykcji lub administracji. mecz 3.Bez zgody swego ordynariusza nie powinni zajmować się zarządzaniem dobrami świeckich ani urzędami świeckimi, pociągającymi za sobą ciężar płacenia rachunków; aby nie sprawowali urzędu pełnomocnika ani adwokata, chyba że przed sądem kościelnym lub cywilnym, gdy chodzi o ich sprawę lub sprawę ich kościoła; w procesie karnym świeckim, w którym toczy się dotkliwa kara osobista, nie powinni brać udziału, a nawet nie powinni świadczyć bez konieczności. zapałka 4. Uchwalając prawa senatorów lub mówców, których nazywają posłami, nie powinni ubiegać się o urząd ani go przyjmować bez zgody Stolicy Apostolskiej w miejscach, gdzie ustał papieski zakaz; niech nie uczestniczą w tym samym w innych miejscach bez pozwolenia zarówno swojego ordynariusza, jak i ordynariusza miejsca, w którym ma zostać dokonany wybór.